Cyprus Voice

Οι πόντιοι και η θέση τους στον ελληνικό χώρο

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    Cyprus Voice Αρχική σελίδα -> ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Ads






Δημοσιεύθηκε: Πεμ Μάρ 23, 2017 2:16 am    Θέμα δημοσίευσης: Ads

Επιστροφή στην κορυφή
Amarantos
Ιδιοκτήτης Forum
Ιδιοκτήτης Forum


Συμμετάσχουν: 15 Ιαν 07
Δημοσιεύσεις: 749

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Φεβ 25, 2007 9:10 pm    Θέμα δημοσίευσης: Οι πόντιοι και η θέση τους στον ελληνικό χώρο Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Σε συνέχεια κάποιου ανεκδότου το οποίο όμως αποσύρθηκε, επειδή θεώρησα ότι μπορούσε να προβάλει κάποια μέλη του forum, ανοίχτηκε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με το πιό κάτω θέμα:

Παράθεση:
Eine mono 80 xronia ap ti megali Mikrasiatiki Karastrofi otan ta adelfia mas oi Ellhnopontioi prodothikan ap tin tote Ellhiniki kyvernisi, sfagiastikan ap tous Tourkous, viastikan oi gynaikes tous, sfaxtikan ta padia tous, kai piran to topo tous ta xwria tous oi Tourkoi.

Auto synevi molis 40 xronia protou emeis mathame na diavazoume agapite file. Kai tha einai syntoma 40 xronia apo tote pou oi Tourkoi ekanan to idio se mas tous Kypreous. Ntropi. Einai ntropi na koroidevoume tous Ellhnes tou Pontou. Den ypirxan "Pontiaka anekdota" prin ti Megali Mikrasiatiki Katastrofi tou Ellhnismou.

Elpizw o ypoloipos ellhnismos na min kanei to idio me emas tous Kypreous. Diladi na ertei mia mera pou ta anekdota tha geliopoioun tous 'Karpasites" i tous "Tjeriniwtes" . Pisteva oti autos o xwros edw exei epipedo. Me stenaxwrei otan dhmosievonte tetia 'Pontiaka' dithen 'anekdota'. To pneuma mas, oi pneumatikoi mas orizontes den prepei na peftoun toso xamila outws wste na vriskoume euxaristisi me to na geliopoime mia merida adikimenou kai prodomenou kommiatiou tou Ellhnismou.

San enas kypreos prosfygas xenitemenos afierwsa oloklires dekaeties kai [CENSORED] agrypna vradia tis zwis mou meletwntas tin Istoria tou Ellhnismou. San enas xenitemenos Kypreos prosfygas gnwrisa pollous xenitemenous prosfyges Pontious kai i agapi kai i synergasia pou mas denei diarkese perissotero apo ena tetarto tou aiwna. Syntautizomaste toso poly me ta adelfia mas tous Pontious allwste zousan mono kapou 100 milia makria ap ti Kyrpo. I profora mas, i glwssa mas , i mousiki mas, ta ithi kai ethima mas.


Καλό θα ήταν η συζήτηση να συνεχιστεί. Κάποιες ερωτήσεις που νομίζω ότι χρήζουν απαντήσεων:

1. Ποιοί ήταν οι Πόντιοι?
2. Ποιά η αντιμετώπιση τους από την ελληνική κοινωνία.
3. Τι συνέβηκε και τι συμβαίνει σήμερα στον ελληνισμό που ζει στη σημερινή Τουρκία.

Παρακαλω τα μέλη μας λόγο του ιδιαίτερα ευαίσθητου θέματος να κρατούνται χαμηλά οι τόνοι και η συζήτηση να διεξαχθεί σε πολιτισμένα πλαίσια.

_________________
"Δύο πράγματα είναι αιώνια: Το σύμπαν και η ανοησία των ανθρώπων, αν και για το σύμπαν, έχω αρχίσει τελευταία να αμφιβάλλω." Albert Einstein


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Amarantos στις Πεμ Μάρ 22, 2007 8:25 am, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Andreas
Λειτουργός
Λειτουργός


Συμμετάσχουν: 19 Ιαν 07
Δημοσιεύσεις: 171
Τόπος: usa

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Φεβ 26, 2007 12:17 am    Θέμα δημοσίευσης: Ti ennooume otan leme "Pontioi" Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος


Ta epomena pros apantisi sxoliwn pou eginan sto arxiko thema.

Ta 'pontiaka anekdota' anaferonte stous ghgeneis Ellhnofwnous Ellhnes tou Pontou pou zousan stis perioxes twn polewn Trapezounta, Sampsounta kai sti perioxi tis Kappadokias, tin 'kokkini mhlia', alla kai oli ti Mikra Asia. Diladi ta teleftea apomhnaria tou Ellhnismou apo ti Byzantini Autokratoria pou epeviwsan. Oi simerinoi 'rwssopontioi' sti kypriaki kathomiloumeni einai alli ypothesi. Arketoi anoikoun ston ypokosmo kai einai englimatiko stoixeio. Ta 'pontiaka anekdota' den anaferonte stous shmerinous rwssopontious pou englimatoun stin perioxi Pafou. Auto to shmeio, diladi o diaxwrismos twn tote Ellhnwn tou Pontou sti Mikri Asia (dld simerini Tourkia) kai twn shmerinwn 'rwssopontiwn' oso afora ta 'pontiaka anekdota' prepei na lamvanete yp opsin otan sxoliazoume to thema twn 'pontiakwn anekdotwn'
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
black_woman
Έμπειρο μέλος
Έμπειρο μέλος


Συμμετάσχουν: 22 Ιαν 07
Δημοσιεύσεις: 41
Τόπος: Limassol

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Δευ Φεβ 26, 2007 4:19 pm    Θέμα δημοσίευσης: erotisi Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ego tha ithela na ipovalo tis ekseis erotiseis : Oi "simerinoi rossopontioi" apo pou proerxontai? Poia i katagogi tous? Giati dilonoun Ellines? Einai?
Thanks

_________________
Pote min peis pote..
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Amarantos
Ιδιοκτήτης Forum
Ιδιοκτήτης Forum


Συμμετάσχουν: 15 Ιαν 07
Δημοσιεύσεις: 749

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τετ Φεβ 28, 2007 9:03 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Οι λεγόμενοι «Ρωσσοπόντιοι» αποτελούν αυτόχθονη φυλετική ομάδα που ανήκει στην Καυκάσια ομοεθνία. Σε αυτή υπάγονται οι πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου δηλαδή οι σημερινές Δημοκρατίες της Γεωργίας, Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, καθώς επίσης και τμήμα της νότιας Ρωσσικής Ομοσπονδίας.

Κατά την περίοδο των διωγμών των Αρμενίων (1915-1917) από τους Τούρκους, ένας μικρός αριθμός πληθυσμού από τον Πόντο της Τουρκίας μετανάστευσε στον Καύκασο και εγκαταστάθηκε στις πιο πάνω περιοχές. Οι πρόσφυγες αυτοί στην συνέχεια εγκλωβίσθηκαν στο Σοβιετικό έδαφος λόγω της επανάστασης των Μπολσεβίκων του 1918, ενώ είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι κανένας Πόντιος δεν μετανάστευσε από την Τουρκία στην Σοβιετική Ένωση μετά την εγκαθίδρυση του Κομμουνιστικού καθεστώτος.

Ως εκ τούτου οι αναφερόμενοι ως «Ρωσσοπόντιοι» δεν έχουν καμία γενετική σχέση με τους κατοίκους του Τουρκικού Πόντου. Η μόνη σχέση που έχουν με τους Πόντιους από την Τουρκία, υφίσταται στο ότι ο μικρός αριθμός πληθυσμού που έφυγε από το Πόντο για να γλυτώσει από τους διωγμούς των Τούρκων εγκαταστάθηκε στον Καύκασο, και μεγάλωσαν εκεί τις οικογένειες τους. Είναι χαρακτηριστικό πως οι Ρωσσοπόντιοι ενώ μιλούν άπταιστα την Ρωσσική και Τουρκική (Αζερική) γλώσσα , αγνοούν την Ποντιακή και Ελληνική.

Μεταξύ 1919 και 1922 ένας σημαντικός αριθμός Καυκάσιων, κυρίως Αρμένιοι, μετανάστευσε από τις παρακαυκάσιες Τουρκικές επαρχίες Ερζερούμ και Καρς στην Μακεδονία όπου και έγιναν δεκτοί ως Ελληνες. Το γιατί, θα πρέπει να μας το πει η κυβέρνηση της τότε εποχής. Ίσως επειδή έπρεπε να αυξηθεί ο πληθυσμός της Ελλάδας, ίσως επειδή οι Ρωσσοπόντιοι ήταν ορθόδοξοι χριστιανοί σε αντίθεση με τους Τουρκογενείς Μουσουλμάνους Αζέρους, των οποίων μιλούσαν την γλώσσα, … δεν γνωρίζω.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ξέσπασαν φυλετικές ταραχές στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου (Γεωργία, Τσετσενία, και άλλες περιοχές), και «Ρωσσοπόντιοι» της περιοχής θεωρήθηκαν ξένο μειονοτικό σώμα, υπέστησαν διώξεις και ζήτησαν καταφύγιο στην Ελλάδα μαζί με άλλους οικονομικούς πρόσφυγες, επικαλούμενη την Ποντιακή καταγωγή τους.

_________________
"Δύο πράγματα είναι αιώνια: Το σύμπαν και η ανοησία των ανθρώπων, αν και για το σύμπαν, έχω αρχίσει τελευταία να αμφιβάλλω." Albert Einstein
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
nikolas
Έμπειρος Λειτουργός
Έμπειρος Λειτουργός


Συμμετάσχουν: 02 Μάρ 07
Δημοσιεύσεις: 386

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάρ 22, 2007 7:03 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αλήθεια γιατί βγαίνουν ανέκδοτα παρομοιάζοντας τους Πόντιους Χαζούς; Και για τους Ρωσσοπόντιους της Πάφου να λέγονταν, ούτε αυτοί είναι χαζοί. Άλλο αν υπάρχουν και εγκληματικά στοιχεία. Και ποιος είπε ότι οι εγκληματίες είναι χαζοί; Πάντως από όσο γνωρίζω αυτά τα ανέκδοτα ξεκίνησαν στην Ελλάδα και μετά ήρθαν και στην Κύπρο

_________________

Μη χαλάς τα σκαλιά που ανεβαίνεις γιατί θα σου χρειαστούν όταν θα κατεβαίνεις

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Amarantos
Ιδιοκτήτης Forum
Ιδιοκτήτης Forum


Συμμετάσχουν: 15 Ιαν 07
Δημοσιεύσεις: 749

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάρ 22, 2007 8:30 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Τελευταία αυτά τα ίδια ανέκδοτα που έχουν βγει για τους Πόντιους, λέγονατι και για τους Κύπριους! Έτσι κι αλλιώς εγώ δεν βλέπω την ανάγκη να ασχολούμε με ένα τέτοιο θέμα, άτομα που κάνουν ανέκδοτα με σκοπό και μόνο να προσβάλουν κάποιο, οποιοσδήποτε και να είναι αυτός τα κατακρίνω. Από την άλλη όμως αν μέσω κάποιου ανεκδότου κριτικάρονται επιτυχώς ή έρχονται στο φως τα χαρακτηριστικά και οι συνήθειες ενός λαού η μιας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων, με κομικο - τραγικό τρόπο φυσικά, τότε μπορούμε να γελάσουμε ..... όχι για να υποτιμίσουμε κάποιον, αλλά απλά να γελάσουμε με την κατάντια μας Smile

_________________
"Δύο πράγματα είναι αιώνια: Το σύμπαν και η ανοησία των ανθρώπων, αν και για το σύμπαν, έχω αρχίσει τελευταία να αμφιβάλλω." Albert Einstein
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
GiaNt
Λειτουργός
Λειτουργός


Συμμετάσχουν: 28 Φεβ 07
Δημοσιεύσεις: 146
Τόπος: Δράμα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Μάρ 22, 2007 3:39 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Αμάραντε κι εγώ είμαι πόντιος με εν'οματ που λέμε... Δηλαδή ακόμη και με ένα μάτι.. Παρόλα αυτά δεν προσβάλομε απο τα ανέκδοτα.

Θα πρεπε να γνωρίζεις πως αυτά τα ανέκδοτα τα λέμε και μεταξύ μας οι πόντιοι και γελάμε. Πολλά απ αυτά δημιουργήθηκαν απο τους πόντιους. Ουσιαστικά σατύριζαν αυτό που για τους ίδιους ήταν παράλογο! Στην εργασία μας κατα βάσην είμαστε πόντιοι! Όταν κάποιος κάνει καμια βλακία λέμε "Τι έκανες ρε πόντιε!"

Θεωρώ λοιπόν λάθος το να διαγραφεί ένα τέτοιο ανέκδοτο!

_________________
Το ψέμα είναι κακό κι αξιοκατάκριτο, και η αλήθεια είναι καλή και αξιέπαινη. «Αριστοτέλης»

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
GiaNt
Λειτουργός
Λειτουργός


Συμμετάσχουν: 28 Φεβ 07
Δημοσιεύσεις: 146
Τόπος: Δράμα

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Μάρ 23, 2007 4:58 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος


Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!


_________________
Το ψέμα είναι κακό κι αξιοκατάκριτο, και η αλήθεια είναι καλή και αξιέπαινη. «Αριστοτέλης»

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
MariaAya
Νέο μέλος
Νέο μέλος


Συμμετάσχουν: 26 Απρ 07
Δημοσιεύσεις: 13
Τόπος: ATHENS, GREECE

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Παρ Απρ 27, 2007 4:00 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Στην Ελλάδα πάντως δεν υπάρχει κάποιο θέμα με τους Πόντιους σαν διαφορά. Όπως θα πεί κάποιος είμαι από Πελοπόνησσο, και θα του πούν .. οι κάτω από τ'αυλάκι μακριά, Κρητικός και θα πούν ή καλός καλος, ή κακός κακός κλπ, το ίδιο με τους πόντιους θα πούνε κανα ανεκδοτάκι και αυτό είναι.

Και για να γελάσουμε λίγο, μετά που παντρεύτηκα τον άντρα μου που είναι Πόντιος (βέβαια γεννήθηκε Καβάλα και η μάνα του από Οδησσό ήρθε παιδάκι) κατάλαβα γιατί βγήκαν τα ανέκδοτα !!
Παιδιά είναι ανέκδοτο από μόνος του, και γελάει με αυτά που κάνει ο ίδιος lol

Πάντα με αγάπη στους Πόντιους (αντέ και θα πέσει φωτιά να με κάψει αν πω τίποτα άλλο)

Maria Aya

_________________
... giati o xoros einai ena optiko poihma panw sthn mousikh...
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα Yahoo Messenger
enwtikos13
Έμπειρος Λειτουργός
Έμπειρος Λειτουργός


Συμμετάσχουν: 25 Μάϊ 07
Δημοσιεύσεις: 300
Τόπος: ΝΟΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΛΛΑΣ

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Πεμ Αύγ 02, 2007 12:12 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Το θέμα που δημιουργείται αδέρφια δεν είναι τα ανέκδοτα για τους Ποντίους. Το θέμα είναι γιατί δεν διδάσκεται στα σχολεία μας η Ποντιακή γενοκτονία... Γιατί δεν γίνονται εκδηλώσεις στην μνήμη της; Γιατί οι Ελλαδίτες πολιτικοί δεν προβάλλουν διεθνώς το θέμα όπως οι αντίστοιχοι Αρμένιοι;
Γνωρίζει κανείς τι προνοεί το Ελληνικό Σύνταγμα για την γενοκτονία των Ποντίων; Και αυτοί που γνωρίζουν δεν απορούν γιατί αγνοείται;
ΟΛΑ ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ!!!!

_________________
Κάτω τα χέρια ομοσπονδιακοί...
Απελευθέρωση η μόνη λύση...

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
temeteron
Νέο μέλος
Νέο μέλος


Συμμετάσχουν: 21 Ιούν 09
Δημοσιεύσεις: 3

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούν 21, 2009 6:31 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Amarantos έγραψε:
Οι λεγόμενοι «Ρωσσοπόντιοι» αποτελούν αυτόχθονη φυλετική ομάδα που ανήκει στην Καυκάσια ομοεθνία. Σε αυτή υπάγονται οι πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου δηλαδή οι σημερινές Δημοκρατίες της Γεωργίας, Αρμενίας, Αζερμπαϊτζάν, καθώς επίσης και τμήμα της νότιας Ρωσσικής Ομοσπονδίας.

Κατά την περίοδο των διωγμών των Αρμενίων (1915-1917) από τους Τούρκους, ένας μικρός αριθμός πληθυσμού από τον Πόντο της Τουρκίας μετανάστευσε στον Καύκασο και εγκαταστάθηκε στις πιο πάνω περιοχές. Οι πρόσφυγες αυτοί στην συνέχεια εγκλωβίσθηκαν στο Σοβιετικό έδαφος λόγω της επανάστασης των Μπολσεβίκων του 1918, ενώ είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι κανένας Πόντιος δεν μετανάστευσε από την Τουρκία στην Σοβιετική Ένωση μετά την εγκαθίδρυση του Κομμουνιστικού καθεστώτος.

Ως εκ τούτου οι αναφερόμενοι ως «Ρωσσοπόντιοι» δεν έχουν καμία γενετική σχέση με τους κατοίκους του Τουρκικού Πόντου. Η μόνη σχέση που έχουν με τους Πόντιους από την Τουρκία, υφίσταται στο ότι ο μικρός αριθμός πληθυσμού που έφυγε από το Πόντο για να γλυτώσει από τους διωγμούς των Τούρκων εγκαταστάθηκε στον Καύκασο, και μεγάλωσαν εκεί τις οικογένειες τους. Είναι χαρακτηριστικό πως οι Ρωσσοπόντιοι ενώ μιλούν άπταιστα την Ρωσσική και Τουρκική (Αζερική) γλώσσα , αγνοούν την Ποντιακή και Ελληνική.

Μεταξύ 1919 και 1922 ένας σημαντικός αριθμός Καυκάσιων, κυρίως Αρμένιοι, μετανάστευσε από τις παρακαυκάσιες Τουρκικές επαρχίες Ερζερούμ και Καρς στην Μακεδονία όπου και έγιναν δεκτοί ως Ελληνες. Το γιατί, θα πρέπει να μας το πει η κυβέρνηση της τότε εποχής. Ίσως επειδή έπρεπε να αυξηθεί ο πληθυσμός της Ελλάδας, ίσως επειδή οι Ρωσσοπόντιοι ήταν ορθόδοξοι χριστιανοί σε αντίθεση με τους Τουρκογενείς Μουσουλμάνους Αζέρους, των οποίων μιλούσαν την γλώσσα, … δεν γνωρίζω.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ξέσπασαν φυλετικές ταραχές στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου (Γεωργία, Τσετσενία, και άλλες περιοχές), και «Ρωσσοπόντιοι» της περιοχής θεωρήθηκαν ξένο μειονοτικό σώμα, υπέστησαν διώξεις και ζήτησαν καταφύγιο στην Ελλάδα μαζί με άλλους οικονομικούς πρόσφυγες, επικαλούμενη την Ποντιακή καταγωγή τους.




Αγαπητε κυριε, εσυ που μας αποκαλεις "αυτόχθονη φυλετική ομάδα", σαν δεν ντρεπεσαι λιγακι? ελληνας εισαι βρε? ουτε ο ντοπιος Ελλαδιτης δεν μπορει να πει τετοια αηδια που ειπες, ο ιδιος ξερει οτι ειμαι Ρωμιος. απο σενα τον κυπριο που σε αγαπω σαν αδερφο κ που μας γδερνει ιδια μοιρα, ειναι δυνατον? οταν αγορινα το 74 ηρθαν οι τουρκοι κ σας σφαζανε, αυτη η "αυτόχθονη φυλετική ομάδα" που λες αγαπητε, οι ρωσσοποντοιοι δηλαδη, μαζι κ ο παππους μου. που μιλαει την ελληνικη δημοτικη γλωσσα απο μικρο παιδι, μαζευτηκε απο 'ολη την καυκασο και απαιτουσε απο την τοτε σοβιετικη κυβερνηση ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ, ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΟ, ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ (φυσικα δεν τους αφησαν)! Το ξερεις αυτο κυπριε ελληνα αδερφε, που μιλας? Ολοι ξερουμε οτι πολλοι γεωργιανοι κ αλλοι γινανε ελληνες, χαρη στους Ελλαδιτες προξενους κτλ που βαφτιζαν "ελληνα" οποιονδηποτε που τους εσταζε χοντρα φραγκα, κ του πραγματικου ελληνα του ποντιου, του εβγαζε την πιστη για να του κανει τα χαρτια.
Με εχεις αφησει αφωνο φιλε! απο εναν κυπριο τετοιο πραγμα εγω ειλικρηνα ποτε δεν περιμενα να ακουσω γιατι εχω μεγαλο σεβασμο κ αγαπη για τον αδερφο μου τον κυπριο. Διαβασε λιγο ιστορια παλληκαρι μου κ αλλη φορα μην καρφωνεις ετσι το μαχαιρι στην ψυχη μας

Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να διαβάσουν τις υπογραφές σε αυτό το forum!
Γραφτείτε ή Συνδεθείτε στο φόρουμ!

Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
temeteron
Νέο μέλος
Νέο μέλος


Συμμετάσχουν: 21 Ιούν 09
Δημοσιεύσεις: 3

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Κυρ Ιούν 21, 2009 6:35 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

*Εργασία που εκπονήθηκε στα πλαίσια των μαθημάτων της Θ. Ανθογαλίδου.
Επιμέλεια, διορθώσεις Θ. Ανθογαλίδου

--------------------------------------------------------------------------------

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΟΔΕΥΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗ ΡΩΣΙΑ

Η ύπαρξη ελληνικού πληθυσμού στα εδάφη της σημερινής Κοινοπολιτείας των Ευρασιατικών Κρατών και της Δημοκρατίας της Γεωργίας χρονολογείται μεταξύ του 8ου και του 7ου αιώνα π.Χ., οπότε ιδρύονται οι πρώτες ελληνικές αποικίες στις περιοχές της βόρειας ακτής της Μαύρης Θάλασσας και στον Καύκασο. Μέχρι και την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας οι αποικίες αυτές εξακολουθούν να υφίστανται. Τον 9ο μ.Χ. αιώνα μάλιστα δημιουργούνται επίσημες επαφές μεταξύ Ελλήνων και Ρώσων και στη συνέχεια η Ρωσία εκχριστιανίζεται από το Βυζάντιο. Όταν το 1453 η Κωνσταντινούπολη περιέρχεται στην κυριαρχία των Οθωμανών πολλοί είναι οι Έλληνες που θα βρουν καταφύγιο στη χριστιανική Ρωσία. Καθ' όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας η Ρωσική Αυτοκρατορία δέχεται ελληνικούς πληθυσμούς, που εγκαταλείπουν τον Μικρασιατικό Πόντο.
Η έλευση 3.000.000 Μωαμεθανών ( Αζέροι, Αζερμπαϊτζάνοι, Κιρκάσιοι/Τσερκέζοι και Τσέτες, Αμπχαζοί, Τατάροι και άλλα υπολείμματα μογγολικών ομάδων καθώς και Τούρκοι ) καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, λόγω κατάκτησης των τόπων κατοικίας τους από ρωσικά στρατεύματα , ανέτρεψε την ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ χριστιανικών και μωαμεθανικών πληθυσμών σε βάρος των πρώτων. Χιλιάδες αγρότες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους και να καταφύγουν σε ρωσοκρατούμενα μέρη. Από το 1801 έως το 1856 περισσότεροι από 100.000 Πόντιοι πέρασαν τα τουρκορωσικά σύνορα, με σκοπό να εγκατασταθούν στις γεωργιανές πεδιάδες. Επανοίκησαν μέρη που είχαν εγκαταλείψει οι Μωαμεθανοί, ίδρυσαν δεκάδες νέους οικισμούς και εισήγαγαν νέες καλλιέργειες. Οι ξεριζωμένοι πληθυσμοί αντιλαμβανόμενοι ως κίνδυνο τον εκρωσισμό τους και επιθυμώντας να διατηρήσουν την πολιτιστική τους ταυτότητα ζητούσαν την αποστολή δασκάλων και ιερομόναχων. Γύρω στο 1880 στα ελληνικά καπνοχώρια της κεντρικής Γεωργίας και στους οικισμούς των μεταλλωρύχων ήδη λειτουργούσαν 192 δημοτικά σχολεία (πολλά εκ των οποίων μονοθέσια και διθέσια).
Το 1778 κατέφυγαν στην Αζοφική 31.098 Έλληνες της Κριμαίας. Από τότε ο αριθμός των Ελλήνων στο σιτοβολώνα της Αζοφικής συνεχώς αύξανε. Μετά το τέλος του "Πολέμου της Ανατολής" ( 1877 - 78 ) οι Ελληνες που ζουν εκεί φτάνουν στις 180.000. Ο ρυθμός μετανάστευσης προς τη Ρωσία μέσα σε ένα αιώνα αυξήθηκε κατά 600%.
Όσο αφορά την οικονομική τους δραστηριότητα, 25 αιώνες μετά την εγκατάσταση των πρώτων αποίκων στην Προποντίδα και τον Εύξεινο Πόντο, οι παραδοσιακές ελληνικές εστίες στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οι ελληνικές κοινότητες της διασποράς πέρα από τα οθωμανικά σύνορα διένυαν μια από τις πιο εντυπωσιακές φάσεις της ιστορίας του βορειοανατολικού ελληνισμού.
Η διείσδυση των ευρωπαίων εμπόρων στις μαυροθαλασσίτικες αγορές σε συνδυασμό με τον εξευρωπαϊσμό της ελληνικής αστικής τάξης είχαν σαν αποτέλεσμα τόσο την ανάπτυξη της αγροτικής και βιοτεχνικής παραγωγής, όσο και τη δημιουργία μεγάλων εμπορικών οίκων και αντιπροσωπειών, ναυτιλιακών γραφείων και τραπεζών. Ο ευρωπαϊκός ανταγωνισμός και οι απαιτήσεις της διεθνούς αγοράς επιτάχυναν τη διαδικασία εκσυγχρονισμού των ελληνικών επιχειρήσεων, οι οποίες είχαν το πλεονέκτημα της αποκλειστικής γνώσης της αγοράς και της στήριξης από πολυπληθές και δυναμικό δίκτυο ομογενών.
Η εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη των Ελληνοποντίων κατά το 19ο αιώνα είχε άμεσο αντίκτυπο στην κίνηση των γραμμάτων και της παιδείας. Μετά το 1881 σύλλογοι, λέσχες και φιλανθρωπικές αδελφότητες σε μεγάλα αστικά κέντρα αλλά και σε μικρότερες πόλεις αναπτύσσουν έντονη πολιτιστική δράση. Αλλά και σε περιοχές που στερούνται μεγάλης εμπορικής δραστηριότητας, όπως στα καπνοχώρια της Γεωργίας, στα ψαροχώρια της Κριμαίας και στα άγρια ρουμάνια της οροσειράς του Καυκάσου, οι Πόντιοι μετανάστες διατηρούσαν την πολιτιστική τους ταυτότητα και οργάνωναν θεατρικές παραστάσεις στην ποντιακή γλώσσα με θέματα εμπνευσμένα από την ποντιακή ζωή. Από το ένα έως το άλλο άκρο της Μαύρης Θάλασσας και από τα βάθη της οθωμανοκρατούμενης και της ρωσοκρατούμενης ενδοχώρας υπήρχαν εκατοντάδες εύρωστες ελληνικές επιχειρήσεις. Η δύναμη των Ελλήνων ήταν τέτοια, ώστε να είναι σε θέση να ελέγχουν και να επηρεάζουν σημαντικό μέρος της οικονομικής ζωής σε κρατικό και διακρατικό επίπεδο.
Μετά τον "Πόλεμο της Ανατολής" (1877-7Cool η Ρωσία αποσπά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία την επαρχία του Καρς και δημιουργεί με ανεξάρτητη ρωσική διοίκηση το Κυβερνείο του Καρς. Δεδομένης της τεράστιας στρατηγικής σημασίας της περιοχής, οι ρωσικές δυνάμεις εφαρμόζουν τις εξής τακτικές: συστηματικοί διωγμοί εναντίον Μωαμεθανών, εγκατάσταση χιλιάδων Ρώσων μετοίκων και προσέλκυση μεταναστών από τον Πόντο με το δέλεαρ διαφόρων παροχών. Χωριά ολόκληρα ξεσηκώθηκαν και ακολουθώντας τους αρχηγούς κάθε κοινότητας διέσχισαν τα οθωμανορωσικά σύνορα προκειμένου να βρεθούν σε ελεύθερα και ορθόδοξα εδάφη. Στα νέα χώματα τηρούν αυστηρά τα έθιμά τους και διατηρούν τη γλώσσα τους για να μην αφανιστούν. Συχνά στο σχολείο ο δάσκαλος δίδασκε τη ρωσική και κρυφά την ελληνική γλώσσα. Όταν οι ρωσικές αρχές αποπειράθηκαν να επιβάλουν την αποκλειστική χρήση της ρωσικής, οι ελληνικές κοινότητες αντέδρασαν και απαίτησαν να γίνει σεβαστή η πολιτική τους ταυτότητα καθώς και να αναγνωριστούν οι κοινοτικές τους οργανώσεις. Το 1918 στο Κυβερνείο του Καρς ζουν 185.000 Ρώσοι, 75.000 Έλληνες, άλλοι τόσοι Αρμένιοι και 15.000 Μωαμεθανοί (κυρίως Κούρδοι).
Με την έναρξη της Επανάστασης των Μπολσεβίκων, τα ρωσικά στρατεύματα εγκαταλείπουν τον Ανατολικό Πόντο και το Κυβερνείο του Καρς. Οι 75.000 Έλληνες (Καρσλήδες), διαβλέποντας την κατάληψη της περιοχής από οθωμανικά στρατεύματα, καταφεύγουν στη Γεωργία και στην περιοχή του Κουμπάν (Κρασνοντάρ) για να σωθούν. Μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης το 1923 και ως το τέλος του 1924 εκκενώνεται η Θράκη, η προποντιακή Μικρασία και ο Πόντος. Ο αριθμός των νεκρών ανέρχεται στις 100.000 κατά την περίοδο των διώξεων (1914-1922). Στο ίδιο διάστημα η μετανάστευση από τον Πόντο προς τη Ρωσία και από τη βουλγαρική και οθωμανική Θράκη προς τη Ρουμανία, Ελλάδα, Αφρική, Αμερική και Ρωσία πήρε τη μορφή της προσφυγιάς. Λίγοι μόνο Έλληνες της βόρειας Θράκης παρέμειναν στη Βουλγαρία. Το σύνολο όσων μεταναστεύουν από τον Πόντο στον Καύκασο και στην υπόλοιπη Ρωσία σ' όλη τη διάρκεια των διώξεων (1914-24) υπολογίζεται σε 150.000 - 250.000, με αποτέλεσμα το 1918 ο πληθυσμός των Ελλήνων - Ποντίων στην Σοβιετική Ένωση να ανέρχεται, σύμφωνα με τον Μ. Αιλιανό, σε 700.000. Το μεγαλύτερο μέρος των ελλήνων αγροτών, που παρέμειναν στη Σοβιετική Ένωση, παρά τις διώξεις κατά τη διάρκεια της σταλινικής εποχής και τις υποχρεωτικές μετακινήσεις από τα παράλια προς τα βάθη της Ασίας (1930-50), κατόρθωσε να επιζήσει και να διατηρήσει την πολιτιστική του ταυτότητα ως την εποχή της "περεστρόικα", όπου πλέον οι 500.000 Έλληνες διεκδίκησαν την ύπαρξή τους.

Αξίζει όμως να δούμε από πιο κοντά την πορεία του ποντιακού ελληνισμού στη Σοβιετική Ένωση. Σύμφωνα με την περιοδοποίηση της Μαρίας Βεργέτη τρεις είναι οι ιστορικές περίοδοι που οριοθετούν την πορεία αυτή. Η πρώτη περίοδος ξεκινά από την Οκτωβριανή Επανάσταση (1917) και διαρκεί ως το 1937. Επικρατούσα ιδεολογία της εικοσαετίας αυτής είναι η λενινιστική και η πολιτική ελευθερία όσον αφορά την ελληνική γλώσσα και τον τρόπο ζωής των εθνοτήτων είναι χαρακτηριστική. Χάρη στην ανεκτική στάση της Σοβιετικής Ένωσης δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες για μεγάλη ανάπτυξη του ελληνοποντιακού πολιτισμού, του οποίου αντίστοιχη δεν παρουσιάζεται στο ελληνικό κράτος.
Οι γλώσσες που μιλιούνται από τον ποντιακό ελληνισμό ανάλογα με την περιοχή κατοικίας τους είναι η ποντιακή (Γεωργία, Καύκασος), η μαριουπολιτική (περιοχή της Μαριούπολης, διάλεκτος με πολλά γλωσσικά στοιχεία ξένα προς την ελληνική) και η κοινή δημοτική (Κριμαία). Το 1926 αποφασίζεται μάλιστα η κατάργηση της καθαρεύουσας και η διδασκαλία της δημοτικής στα ελληνικά σχολεία και ταυτόχρονα καταργείται η ορθογραφία με την εισαγωγή της φωνητικής γραφής. Η τελική απόφαση παίρνεται ομόφωνα το 1934 σε συνέδριο στη Μόσχα, όπου καθορίζεται στα σχολεία να διδάσκεται μόνο η δημοτική, παράλληλα όμως να χρησιμοποιούνται και τα τοπικά ιδιώματα, εφόσον ο πολύς κόσμος δυσκολεύεται ακόμη με την κοινή δημοτική.
Την ίδια περίοδο χτίζονται νέα σχολεία, ιδρύονται βιβλιοθήκες, εκδίδονται ελληνικά έντυπα, μεταφράζονται στη δημοτική και στην ποντιακή θεωρητικοί του μαρξισμού και Ρώσοι κλασικοί και ανεβαίνουν ελληνικές θεατρικές παραστάσεις. Η πνευματική άνθηση του ποντιακού ελληνισμού συνοδεύει την οικονομική ευημερία του.
Η δεύτερη περίοδος σημαδεύεται από διώξεις και μαζικούς εκτοπισμούς τμήματος του πληθυσμού. Είναι η εποχή της απόλυτης κυριαρχίας του Ι. Στάλιν, του οποίου η πολιτική πρακτική προς τα εγκατεστημένα στη Σοβιετική Ένωση έθνη επεκτείνονται και στην εποχή των διαδόχων του. Το βιοτικό επίπεδο παρουσιάζει κατακόρυφη πτώση. Το 1938 απαγορεύεται κάθε ελληνική πολιτισμική δραστηριότητα, ενώ τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου το καθεστώς αποφασίζει το κλείσιμο των σχολείων πολλών εθνικών ομάδων, μεταξύ των οποίων και της ελληνικής. Απαγορεύεται η κυκλοφορία ελληνικών εντύπων, συλλαμβάνονται ακόμα και κομμουνιστές Έλληνες εκπαιδευτικοί, καταστρέφονται τα ελληνικά τυπογραφεία, πολλοί Έλληνες διανοούμενοι διώκονται και κάποιοι εκτελούνται χωρίς ανάκριση και δίκη. Πολλοί επίσης πόντιοι εκτοπίζονται. Σχετικά με το συνολικό αριθμό των εκτοπισμένων Ελλήνων της Ουκρανίας (περιοχή Κριμαίας), Ρωσίας (περιοχή Κουμπάν) και Γεωργίας οι σοβιετικές αρχές δεν ανακοίνωσαν ποτέ στοιχεία. Σύμφωνα με τον Α. Καρπόζηλο, ανεπίσημες πηγές υπολογίζουν ότι μέχρι το 1959 ζούσαν στην εξορία 350.000 Πόντιοι, ενώ επίσημα το 1940 ο ελληνικός πληθυσμός υπολογιζόταν γύρω στις 450.000.
Με το θάνατο του Στάλιν (1953) και τη διαδοχή του από το Χρουστσόφ αρχίζει η φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος, που ωστόσο δεν οδηγεί σε νέα ανάπτυξη του ποντιακού ελληνισμού. Τα μόνα ελληνικά σχολεία που λειτουργούν βρίσκονται στην Τασκένδη, όπου φοιτούν τα παιδιά Ελλήνων πολιτικών προσφύγων που ήρθαν στη Σοβιετική Ένωση την περίοδο 1946-49. Όμως τουλάχιστον τώρα οι Έλληνες - Πόντιοι έχουν το δικαίωμα αγοράς ελληνικής εφημερίδας και τις δεκαετίες του 1960-70 επαναλειτουργούν ελληνικά τμήματα στα θέατρα και στα μουσεία των δημοκρατιών της Υπερκαυκασίας.
Η τρίτη περίοδος αρχίζει το 1985 με την άνοδο του Μ. Γκορμπατσώφ (διαδόχου και συνεχιστή του έργου του Αντρόπωφ) στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κ.Κ.Σ.Ε. Η ιδεολογία και η πρακτική της εποχής της περεστρόικα επιτρέπουν να αναφανεί ο κρυμμένος εθνικισμός των ελληνικών ομάδων, και αιτήματα όπως επιστροφή στην πατρίδα, από την οποία εκδιώχθηκαν βιαίως τη σταλινική περίοδο, αυτονομία, συγκρότηση ομοεθνούς δημοκρατίας ή ακόμα και ανεξαρτησία από το πολυεθνικό κράτος.
Οι εθνικιστικές ταραχές οξύνονται καθώς η λενινιστική ιδεολογία καταρρέει με αποτέλεσμα έθνη με εθνικό κράτος αναφοράς, να έχουν - λόγω και του ανοίγματος των συνόρων - τη δυνατότητα της μετανάστευσης. Σ' αυτή την κατηγορία εμπίπτουν και οι Έλληνες - Πόντιοι που εμφανίζουν αφενός μια τάση για διεκδίκηση αυτόνομης περιοχής και αφετέρου μια τάση μετανάστευσης προς το ελληνικό κράτος.
Η δεύτερη μεταναστευτική τάση ενισχύεται εξαιτίας των αναταραχών που προκαλούνται από τα αιτήματα άλλων εθνών στους τόπους διαμονής σημαντικού ποντιακού πληθυσμού. Χαρακτηριστικές είναι: η περιοχή της Υπερκαυκασίας, η οποία είναι ευαίσθητη σε εθνικιστικές ταραχές, καθώς και οι ασιατικές μουσουλμανικές δημοκρατίες στις οποίες ο ισλαμικός φανατισμός, η τουρανική αφύπνιση και οι τοπικοί εθνικισμοί αναπτύσσονται παράλληλα.
Αναφορικά με τον ελληνοποντιακό πληθυσμό, που ζει στη Σοβιετική Ένωση και στη μετέπειτα "Κοινοπολιτεία των Ευρασιατικών Κρατών", καθώς και στη Δημοκρατία της Γεωργίας κατά την τελευταία δεκαετία, έχουμε τα εξής στοιχεία: Οι περιοχές στις οποίες είναι εγκατεστημένοι είναι πολύ απομακρυσμένες μεταξύ τους και η μεγαλύτερη πληθυσμιακή συγκέντρωση εμφανίζεται στις δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας (κυρίως στη δημοκρατία της Γεωργίας και λιγότερο στις δημοκρατίες της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν), της Ουκρανίας (στην περιοχή της Κριμαίας), της Ρωσίας, του Καζαχστάν, του Ουζμπεκιστάν, της Κιργισίας αλλά ακόμη και στη Σιβηρία. Παραδοσιακοί χώροι υποδοχής Ποντίων από το Μικρασιατικό Πόντο αποτελούν κυρίως η Γεωργία, η Αρμενία, η Ουκρανία και η Ρωσία, ενώ οι ελληνοποντιακές κοινότητες των άλλων δημοκρατιών, δημιουργούνται από τους εκτοπισμένους συμπαγείς ποντιακούς πληθυσμούς της σταλινικής περιόδου και ειδικότερα τα χρόνια 1942, 1944, 1946 και 1949.
Όσον αφορά τον αριθμό των Ελλήνων - Ποντίων που ζουν στην Σοβιετική Ένωση δεν υπάρχουν έγκυρα στοιχεία. Σύμφωνα με τη σοβιετική απογραφή του 1989, ο ελληνικός πληθυσμός ανέρχεται σε 358.068 άτομα. Ωστόσο ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος αυτού της απογραφής, γιατί πολλοί δηλώνουν τη ρωσική ή την τοπική εθνική ομάδα (π.χ. γεωργιανή, ουκρανική κ.ά.), με αποτέλεσμα να καταχωρούνται σε αντίστοιχες στατιστικές μερίδες. Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι οι σοβιετικές απογραφές αναφέρονται στο σύνολο του ελληνικού πληθυσμού, ο οποίος στο μεγαλύτερο ποσοστό του είναι ποντιακός. Βάσει των μετριότερων ελληνικών υπολογισμών σήμερα ζουν στην πρώην Σοβιετική Ένωση περίπου 500.000 Έλληνες. Η πλειονότητά τους ζει στη Ρωσία (90.000), στην Ουκρανία (120.000), στη Γεωργία (120.000) και στο Καζαχστάν (60.000).
Πάντως υπό τις παρούσες συνθήκες είναι ανέφικτη η εξακρίβωση του αριθμού των Ελλήνων - Ποντίων που ζουν στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Αυτό συμβαίνει αφενός γιατί οι εθνικιστικές ταραχές συνεχίζονται εκεί οπότε είναι δύσκολο να βρεθεί ο ακριβής αριθμός Ελλήνων - Ποντίων νεκρών καθώς και Ελλήνων - Ποντίων που μετανάστευσαν στο εσωτερικό της χώρας σε πιο ήσυχες δημοκρατίες και αφετέρου γιατί τα σύνορα εξακολουθούν να είναι ανοιχτά οπότε μεταναστεύουν πολλοί Έλληνες - Πόντιοι προς την Ελλάδα (εθνικό κράτος αναφοράς).
Ο αριθμός όμως αυτών που καταγράφονται ως μετανάστες αντικατοπτρίζει μόνο τα άτομα που ακολουθούν τη συνήθη γραφειοκρατική διαδικασία. Κατά συνέπεια διαφεύγουν από την αριθμητική καταγραφή όσοι έρχονται στο ελληνικό κράτος για προσωρινή διαμονή και στη συνέχεια αποκτούν άδεια οριστικής εγκατάστασης.

ΕΘΝΟΣ, ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ

Η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα, συγκροτήθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνικών κρατών. Η ιστορικότητα όμως της έννοιας,δηλαδή το γεγονός ότι το περιεχόμενό της μεταβάλλεται μέσα στο χρόνο, δεν ήταν μέχρι πρόσφατα αποδεκτό από μεγάλη μερίδα ιστορικών, κοινωνιολόγων και ανθρωπολόγων.Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και για την εθνική ταυτότητα είναι κληρονομιά του ρομαντικού 19ου αιώνα. Το έθνος αντιμετωπιζόταν σαν οικουμενική, "φυσική" οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο και η εθνική ταυτότητα σαν αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Σήμερα, για τον εννοιολογικό προσδιορισμό του έθνους χρησιμοποιούνται πολλά κριτήρια. Οι ορισμοί που προκύπτουν είναι δυνατόν να κατηγοριοποιηθούν σύμφωνα με τη γερμανική (ή αντικειμενική), τη λατινική (ή υποκειμενική) και τη μαρξιστική αντίληψη, ενώ τελευταία προβάλλουν και νέες προσεγγίσεις. Η φυλή, η γλώσσα, η θρησκεία και οι παραδόσεις αποτελούν αποφασιστικά κριτήρια για τον καθορισμό του έθνους σύμφωνα με τη γερμανική αντίληψη, ενώ η θέληση του πληθυσμού όταν πρόκειται να χωριστούν σε έθνη θεωρείται δευτερεύουσας σημασίας. Η λατινική αντίληψη για το έθνος προτείνει ως κύριο χαρακτηριστικό του την επιθυμία συμβίωσης.Το βασικό κριτήριο είναι η αντίληψη της κοινότητας, του δεσμού που διαμορφώνεται από το ενεργό ιστορικό παρελθόν, το παρόν και το επιθυμητό μέλλον. Η επιθυμία συμβίωσης ενισχύεται από την κοινότητα γλώσσας, εθίμων και παραδόσεων ωστόσο αυτά τα κοινά πολιτισμικά πρότυπα δεν είναι απαραίτητα ούτε επαρκή - σύμφωνα πάντα με την υποκειμενική αντίληψη - για τον καθορισμό του έθνους. Η καθοριστικότητα του οικονομικού παράγοντα προβάλλεται από την μαρξιστική αντίληψη με αποτέλεσμα το έθνος να αντιμετωπίζεται ως δημιούργημα της καπιταλιστικής κυρίως εποχής. Τέλος σύμφωνα με τις σύγχρονες προσεγγίσεις το έθνος γίνεται αντιληπτό όχι σαν πρωταρχική, φυσική και σταθερή οντότητα, αλλά ως προϊόν και αποτέλεσμα της εθνικιστικής επιταγής "ένα έθνος ένα κράτος" (η πολιτική χειραφέτηση του έθνους υπήρξε στόχος των εθνικιστικών κινημάτων). Στοιχεία όπως κοινή καταγωγή, κοινή γλώσσα και θρησκεία καθώς και κοινές παραδόσεις κλήθηκαν να εδραιώσουν την εθνική ταυτότητα ως προσδιοριστικά του έθνους.Τα έθνη προσδιορίζονται ιστορικά κυρίως μέσα από τις διαφορές τους και τις συγκρίσεις τους με άλλα έθνη. Πρόκειται για μια συνεχή διαδικασία ετεροπροσδιορισμού η οποία συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής.
Ο εθνικός "εαυτός" συγκροτείται σε άμεση αντιδιαστολή με τους κάθε λογής εθνικούς "άλλους". Η εθνική ταυτότητα, όπως άλλωστε και κάθε άλλη ταυτότητα (οικογενειακή, ταξική, τοπική, θρησκευτική, του φύλου) κατατάσσει τα άτομα διαφοροποιώντας τα, δίνοντας έμφαση δηλαδή στις διαφορές και όχι στις ομοιότητες. Ο Δ. Γ. Τσαούσης αναφερόμενος γενικά στην ταυτότητα του κοινωνικού συνόλου τονίζει το δυναμικό χαρακτήρα της και μιλά για συνεχή αναπροσαρμογή της στα πλαίσια της διαλεκτικής σχέσης που συνδέει το συγκεκριμένο κοινωνικό σύνολο με τον περιβάλλοντα κοινωνικό χώρο. Οι κύριοι άξονες γύρω από τους οποίους στρέφεται η αναπροσαρμογή της ταυτότητας είναι: α) τα σύνολα που σχηματίζουν τον κοινωνικό περίγυρο από τον οποίο διαφοροποιείται το αυτοπροσδιοριζόμενο σύνολο ως αυτοτελής οντότητα και β) τα πολιτιστικά στοιχεία που συνθέτουν κάθε φορά τη βάση της διαφοροποίησης και αντιδιαστολής. Όσον αφορά την αφετηρία για τον προσδιορισμό της ελληνικής ταυτότητας ο Δ. Γ. Τσαούσης εντοπίζει ως αφετηρία άλλοτε το "ΕΜΕΙΣ" και άλλοτε το "ΟΙ ΑΛΛΟΙ". Στην πρώτη περίπτωση η ελληνική ταυτότητα "έχει ως κύριο σημείο αναφοράς της το "ΕΜΕΙΣ", τα διαφοροποιητικά στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν και που αποτελούν διακριτικά γνωρίσματα ομολογημένα και από τους άλλους". Στη δεύτερη περίπτωση η ταυτότητα θεμελιώνεται περισσότερο στην άρνηση των "ΑΛΛΩΝ" παρά στη βεβαίωση του "ΕΜΕΙΣ".
Μεγάλη σημασία για την κατανόηση της συγκρότησης και της διατήρησης της εθνικής ταυτότητας έχει η έννοια της κοινωνικής συνοχής. "Κοινωνική συνοχή σημαίνει ότι το κάθε μέλος αισθάνεται πως είναι "δεμένο" μαζί με τα άλλα σε μια ενότητα και πως το σύνολο που συνθέτουν δεν είναι κάτι το ξένο και το μακρινό, είναι κάτι στο οποίο το μέλος ανήκει, αλλά και το οποίο ανήκει στο μέλος, είναι δικό του." Ο βαθμός κοινωνικής συνοχής επιδρά άμεσα στο συναίσθημα της ψυχολογικής ταύτισης των μελών της ομάδας. Στο πεδίο της εθνικής ταυτότητας η ισχυρή κοινωνική συνοχή μεταφράζεται ως ισχυρή ψυχολογική ταύτιση των μελών με την εθνική ομάδα. Οι παράγοντες που εξασφαλίζουν μεγάλη κοινωνική συνοχή διακρίνονται σε: εσωτερικούς παράγοντες έλξης των μελών και σε εξωτερικούς παράγοντες διαφοροποίησης και αντιδιαστολής της κοινωνικής ομάδας από τον περιβάλλοντα κοινωνικό χώρο. Τα πολιτισμικά στοιχεία αποτελούν θεμελιώδη εσωτερικό παράγοντα κοινωνικής συνοχής και σαν τέτοιος ελκύει τα μέλη και τα αντιδιαστέλλει με τον κοινωνικό περίγυρο. Επίσης ορισμένα είδη συγκρούσεων στο πλαίσιο της ίδιας της ομάδας είναι δυνατόν να αποτελέσουν εσωτερικό παράγοντα κοινωνικής συνοχής. Στην κατηγορία των εξωτερικών παραγόντων κοινωνικής συνοχής κατατάσσονται: ερεθίσματα και προκλήσεις που εγκυμονούν κινδύνους για την ομάδα και γιαυτό τη συσπειρώνουν αλλά ακόμα και η απλή παρουσία ατόμων και συνόλων που τα μέλη της ομάδας δεν θεωρούν όμοιά τους και δεν μπορούν να ταυτιστούν μαζί τους.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των ποντίων που συμβίωναν στην πρώην Σοβιετική Ένωση με άλλα έθνη. Η ταύτιση με μια εθνική ομάδα έχει ως συνέπεια την αυτόματη δημιουργία δύο ομάδων στις οποίες μοιράζεται ο κόσμος. Η πρώτη ομάδα είναι η έσω-ομάδα και περιλαμβάνει το εθνικό σύνολο με το οποίο ταυτιζόμαστε ή στο οποίο ανήκουμε. Η δεύτερη ομάδα, η έξω-ομάδα αφορά τα εθνικά σύνολα στα οποία δεν ανήκουμε και δεν ταυτιζόμαστε, πρακτικά δηλαδή όλα τα υπόλοιπα έθνη. Αξιοσημείωτο είναι πως η ταύτιση με την ομάδα οδηγεί σε συμπεριφορά που δημιουργεί κοινωνική απόσταση ανάμεσα στους όμοιους και στους άλλους, μια απόσταση υποκειμενική και όχι γεωγραφική. Όσοι περιλαμβάνονται στα πλαίσια της έσω-ομάδας θεωρούν πως οι συναισθηματικές αντιδράσειςκαι οι εμπειρίες τους μοιάζουν ενώ αναμένουν διαφορές ανάμεσα σε αυτούς και στα μέλη κάποιας έξω-ομάδας. Αποτέλεσμα αυτής της αντίληψης είναι μια συμπεριφορά που τελικά δημιουργεί διαφορές με τα μέλη των έξω-ομάδων και η υιοθέτηση συμβόλων, κανόνων συμπεριφοράς και τρόπων έκφρασης στα πλαίσια της έσω-ομάδας που συμβάλλει στην ομοιομορφία της. Μάλιστα όσο μεγαλύτερη παρουσιάζεται η κοινωνική απόσταση, τόσο "τα μέλη της έσω-ομάδας τείνουν να θεωρούν τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής τους ως ανώτερο και να τον ανάγουν σε γνώμονα αξιολόγησης άλλων κοινωνιών συνόλων και πολιτισμών."Η αναφορά που προηγήθηκε στις έννοιες του έθνους, της εθνικής ταυτότητας και της κοινωνικής συνοχής κρίθηκε απαραίτητη προκειμένου να γίνουν αντιληπτές οι ιδιομορφίες που αναδύονται στην περίπτωση των Ελληνοποντίων του τελευταίου μεταναστευτικού κύματος όσο αφορά το αίσθημα του"ανήκειν" σε ένα έθνος και της εθνικής τους ταυτότητας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η πλειονότητα των Ελληνοποντίων που ζούσαν σε εδάφη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης εγκαταστάθηκαν εκεί κυρίως τους δύο τελευταίους αιώνες, άλλοι οικειοθελώς και άλλοι εξαναγκαζόμενοι από τις ιστορικές συνθήκες. Στις περιοχές αυτές συμβίωναν άλλοτε ειρηνικά και άλλοτε ανταγωνιστικά μαζί με διάφορα έθνη στα πλαίσια μιας αυτοκρατορίας (19ος αιώνας) και αργότερα στα πλαίσια ενός κράτους (20 αιώνας) το οποίο δεν οικοδομήθηκε σύμφωνα με την επιταγή "ένα έθνος ένα κράτος" και που ωστόσο θεωρούσε επιθυμητή και επεδίωκε τη μέγιστη εθνική ομοιογένεια. Στο πέρασμα του χρόνου οι Ελληνοπόντιοι διατήρησαν πολλά από τα διακριτικά πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά και παράλληλα προσεταιρίστηκαν στοιχεία γειτονικών εθνών. Σύμφωνα τόσο με τα κριτήρια της υποκειμενικής όσο και της αντικειμενικής προσέγγισης για τον ορισμό του έθνους, ο συγκεκριμένος πληθυσμός εντάσσεται στα πλαίσια του Ελληνικού έθνους. Οι πόντιοι πρόσφυγες διεκδικούν την ελληνικότητα, επειδή μοιράζονται με τους υπόλοιπους Έλληνες την ίδια γλώσσα (αν και μιλούν διαλεκτική μορφή της, την ποντιακή διάλεκτο, συχνά εμπλουτισμένη με λέξεις δανεισμένες από το λεξιλόγιο γειτονικών εθνών), όσοι πιστεύουν στο Θεό έχουν την ίδια θρησκεία με αυτή του επίσημου ελληνικού κράτους και έχουν σε μεγάλο βαθμό κοινή κουλτούρα, έθιμα και παραδόσεις με τους Έλληνες, ειδικότερα με τους Πόντιους που κατοικούν στην Ελλάδα. Στις αφηγήσεις ζωής που παρουσιάζονται σ' αυτό το τεύχος, είναι εμφανής η τάση των βιογραφούμενων να τονίζουν όλα εκείνα τα στοιχεία που πιστοποιούν στους γηγενείς έλληνες την "αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα" των ίδιων. Εξιστορούν τις επιτυχείς σε μεγάλο βαθμό προσπάθειές τους να διατηρήσουν τη μητρική τους γλώσσα, σε μια χώρα που η επίσημη γλώσσα διέφερε από τη δική τους, προσπάθειες που πολλές φορές κατέβαλαν υπό αντίξοες συνθήκες - διώξεις, εξορίες, εθνικιστικά πάθη. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αντιστάθηκαν στις απόπειρες του επίσημου ρωσικού κράτους για εκρωσισμό παρά το κόστος, τις συνέπειες που προκαταβολικά γνώριζαν ότι θα υποστούν. Η διατήρηση του ελληνικού ονοματεπώνυμου, της ελληνικής ιθαγένειας και του ελληνικού διαβατηρίου είχε σαν τίμημα τον αυτόματο αποκλεισμό των Ελληνοποντίων από τα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Παραπάνω είδαμε στοιχεία που αφορούν κυρίως τους δύο τελευταίους αιώνες σχετικά με την ύπαρξη ποντιακού ελληνισμού στη Ρωσία και στη μετέπειτα Σοβιετική Ένωση. Στη συνέχεια θα οριοθετήσουμε χρονικά τα μεταναστευτικά κύματα Ελλήνων - Ποντίων από την πρώην Σοβιετική Ένωση προς την Ελλάδα στον αιώνα μας.
Μπορούμε να διακρίνουμε τέσσερα ρεύματα μαζικής μετανάστευσης:
α) Από το 1918 έως το 1930 με ιδιαίτερη έξαρση την περίοδο 1921-23. Πρόκειται για πρόσφυγες από το Μικρασιατικό Πόντο που κατέφυγαν στην Ε.Σ.Σ.Δ. εξαιτίας των διωγμών των Νεότουρκων (1914-24) καθώς και για Πόντιους μόνιμους κάτοικους της Υπερκαυκασίας (σημερινές δημοκρατίες της Γεωργίας, Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν), της Ουκρανίας και της Ρωσίας, οι οποίοι καταφεύγουν στον ελλαδικό χώρο κάτω από την πίεση ιστορικών γεγονότων.
β) Από το 1937 έως το 1939 εξαιτίας διώξεων. Πάντως λίγες οικογένειες κατόρθωσαν να πάρουν άδεια μετανάστευσης προς την Ελλάδα, γιατί η έξοδος από την Ε.Σ.Σ.Δ. ήταν ουσιαστικά απαγορευμένη.
γ) Από το 1965 έως το 1967. Το τρίτο μεταναστευτικό κύμα διακόπτεται λόγω της επιβολής δικτατορικού καθεστώτος στην Ελλάδα και συνεχίζεται μετά τη μεταπολίτευση. Οι μετανάστες προέρχονται από την κεντρική Ασία κυρίως.
δ) Από το 1987 έως σήμερα. Η άνοδος του Μ. Γκορμπατσώφ στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κ.Κ.Σ.Ε. το 1985 δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση ενός ολοένα αυξανόμενου μεταναστευτικού κύματος. Πριν το 1985 μόνο οι Έλληνες - Πόντιοι από τις κεντροασιατικές δημοκρατίες του Ουζμπεκιστάν, της Κιργισίας και του Καζαχστάν είχαν σχετική ευχέρεια εξόδου από τη Σοβιετική Ένωση, γιατί διέθεταν ελληνικά διαβατήρια. Από τη στιγμή (1985) που επιτρέπεται η μετανάστευση σε όλο και ευρύτερες πληθυσμιακές ομάδες προκαλείται αλλαγή της πληθυσμιακής κατανομής των μεταναστών, όσον αφορά τον τόπο μόνιμης κατοικίας πριν τη μετανάστευση.
Οι Έλληνες - Πόντιοι από την πρώην Σοβιετική Ένωση που ήρθαν με το τελευταίο μεταναστευτικό ρεύμα διακρίνονται σύμφωνα με κατηγοριοποίηση της Μ. Βεργέτη κατά την προέλευσή τους, που συνεπιφέρει ορισμένα χαρακτηριστικά, με τα οποία συνδέονται τόσο οι προσδοκίες τους όσο και τα προβλήματα προσαρμογής στην ελληνική κοινωνία:
α) Έλληνες - Πόντιοι από τις δημοκρατίες της Υπερκαυκασίας (Γεωργία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν). Γνωρίζουν την ποντιακή (εξαιρούνται οι τουρκόφωνοι της Τσάλκας), τη ρωσική και πιθανά τη νεοελληνική γλώσσα και προέρχονται από κοινωνικό περίγυρο με έντονο τοπικό εθνικισμό.
β) Έλληνες - Πόντιοι από τις δημοκρατίες της Ρωσίας και Ουκρανίας (περιοχή Κριμαίας). Είναι γνώστες της ποντιακής, της ρωσικής και πιθανά της νεοελληνικής γλώσσας και ο κοινωνικός τους περίγυρος είναι χωρίς εθνικιστικές ταραχές.
γ) Έλληνες - Πόντιοι από τις μουσουλμανικές δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας (κυρίως Καζαχστάν και Ουζμπεκιστάν). Γνωρίζουν την ποντιακή, τη ρωσική γλώσσα και με εξαίρεση μερικούς ηλικιωμένους αγνοούν τη νεοελληνική. Χαρακτηριστικά του κοινωνικού τους περίγυρου είναι ο ισλαμικός φανατισμός, η τουρανική αφύπνιση και οι τοπικοί εθνικισμοί.

Με την άφιξή τους στο ελληνικό κράτος οι σημερινοί Πόντιοι μετανάστες αντιμετωπίζουν προβλήματα ένταξης αντίστοιχα με αυτά που αντιμετώπιζαν στις αρχές του αιώνα οι Πόντιοι πρόσφυγες από το Μικρασιατικό Πόντο, αν και διαφέρει η έκταση και η ένταση αυτών των προβλημάτων. Μερικά από τα ουσιαστικότερα προβλήματά τους είναι: η ανεπαρκής γνώση της νεοελληνικής που δυσχεραίνει την εξεύρεση εργασίας των ενηλίκων και την προσαρμογή των παιδιών στο σχολείο, η δυσκολία αντιστοιχίας ορισμένων ειδικοτήτων των πτυχίων τους προς τα ελληνικά Α.Ε.Ι., η αδυναμία να μεταφέρουν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα από την πρώην Ε.Σ.Σ.Δ., το στεγαστικό, που αποτελεί μόνιμο άγχος και η ενγένει αντιμετώπισή τους από το ελληνικό κράτος και την ελληνική κοινωνία.


Βιβλιογραφία


Βεργέτη Μαρία (1994) Από τον Πόντο στην Ελλάδα (Διαδικασίες διαμόρφωσης μιας Εθνικής Ταυτότητας). Κυριακίδης.
Γκορμπατσώφ Μιχαήλ (1987) Περεστρόικα (Νέα σκέψη για τη χώρα μας και τον κόσμο) (μεταφρ. Αγ.Βερυκοκάκη-Αρτέμη). Νέα Σύνορα.
Δερτιλής Γ.Β.-Κωστής Κ. (1991) Θέματα Νεοελληνικής Ιστορίας (18ος - 20ος αιώνας). Σάκκουλας.
Κορομηλά Μαρία (1991) Οι Έλληνες στη Μαύρη Θάλασσα από την εποχή του Χαλκού ως τις αρχές του 20ος αιώνα. Πολιτιστική Εταιρεία "Πανόραμα".
Λιάκος Αντώνης (1994) Έθνος και Κράτος: απεμπλοκή, η μόνη λύση. Εφημ. Το Βήμα 28/08/1994.
Μπλοχ Μαρκ (1994) Η απολογία για την Ιστορία. Εναλλακτικές Εκδόσεις.
Χατζημιχαήλ Θ. (1975) Ένα πανηγύρι στα χρόνια της σκλαβιάς. Το μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του Αγ. Αντωνίου του εκ της Βεροίας (επιμέλεια-σχολιασμός: Γ. Σακελλίωνας).
Ψαρρά Α., Τρίμης Δ., Ψαρράς Δ. (1994) "Επέτειοι. Γιατί χαίρεται ο κόσμος". Περιοδ. Έψιλον, 27/03/1994.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Amarantos
Ιδιοκτήτης Forum
Ιδιοκτήτης Forum


Συμμετάσχουν: 15 Ιαν 07
Δημοσιεύσεις: 749

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Τρι Σεπ 08, 2009 10:34 am    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

temeteron έγραψε:
Αγαπητε κυριε, εσυ που μας αποκαλεις "αυτόχθονη φυλετική ομάδα", σαν δεν ντρεπεσαι λιγακι? ελληνας εισαι βρε? ουτε ο ντοπιος Ελλαδιτης δεν μπορει να πει τετοια αηδια που ειπες, ο ιδιος ξερει οτι ειμαι Ρωμιος.


Αγαπητέ φίλε,

λυπάμε πραγματικά αν σε έχω θίξει, ίσως πραγματικά να μην έχω όλες τις γνώσεις για την ιστορία των ποντίων. Κάποια απο αυτά που ανάφερα τα βρήκα στο ιντερνετ. Αν θες θα μπορούσες εσύ να μας εξιγήσεις κάποια πράγματα, όπως π.χ. πια η διαφορά μεταξύ των πόντιων και των ρωσσοπόντιων .... λυπάμαι που το λέω αλλά οι δεύτεροι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μια πολύ αρνητική εικόνα στην Κύπρο. Λυπάμαι και πάλι ειλικρινά και ελπίζω να έχουμε μια παραγωγική συζήτηση!

_________________
"Δύο πράγματα είναι αιώνια: Το σύμπαν και η ανοησία των ανθρώπων, αν και για το σύμπαν, έχω αρχίσει τελευταία να αμφιβάλλω." Albert Einstein
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
dio22
Νέο μέλος
Νέο μέλος


Συμμετάσχουν: 13 Οκτ 12
Δημοσιεύσεις: 1

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: Σαβ Οκτ 13, 2012 4:19 pm    Θέμα δημοσίευσης: Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

προπαγάνδες,αναλήθεις και ψευδείς στοιχεία.Το ιντερνετ περιέχει πολλά από αυτά...Δεν διερωτηθήκατε πότε γιατί όλη αυτή η προπαγάνδα και η κοροιδία για τους πόντιους..
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    Cyprus Voice Αρχική σελίδα -> ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ Όλες οι Ώρες είναι GMT + 3 Ώρες
Σελίδα 1 από 1

 
Μετάβαση στη:  
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης



Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Flower Power phpBB theme by Flowers Online. Hellenic (Greek) by Alex Xenias

Abuse - Αναφορά παραβίασης - Οροι χρήσης υπηρεσίας.
Powered by forumup.gr Δωρεάν forum, Δημιουργήστε το δικό σας φόρουμ δωρεάν! Created by Hyarbor & Qooqoa - Auto ICRA

Page generation time: 0.261